ما در دوراني زندگي مي كنيم كه تغيير و دگرگوني هاي نفس گير يكي از مهم ترين ويژگي هاي آن است. ما در بازار جهاني و جامعه اطلاعات زندگي مي كنيم، جامعه اي كه افراد و كاركنان آن با همان سرعت به اطلاعات دسترسي دارند كه رهبران و مديران آن. اقتصاد و كسب و كار ما دانش پايه بوده و در اقتصاد و كسب وكار دانش پايه، تنها سازمان هاي دانش بنيان قادر به فعاليت و نيل به اهداف و مقاصد استراتژيك خود خواهند بود.

سازمان ها و شركت هاي بوروكرات كه در عصر صنعت كارآمد بودند، چه دولتي و چه خصوصي، امروزه كارآمد و اثربخش نيستند. مقتضاي شرايط جاري است كه سازمانها و مؤسسات، كاملاً انعطاف پذير و سازگار باشند؛ از نيازها و انتظارات ذينفعان خود از جمله مشتريان، آگاه بوده و بتوانند با ارائه محصولات و خدمات با كيفيت، خواسته هاي آنان را برآورده نمايند؛ دارايي ها و هزينه هاي  خود را مديريت نموده و با توانمند ساختن كاركنان خود نقش آفريني آنها را در فرآيند هاي اصلي و كليدي كسب وكار تضمين نمايند؛ به كاركنان خود حس انجام كار با معنا و حس مالكيت بخشيده و انگيزه لازم را در آنها براي همراهي كردن سازمان در مسير تعالي و سرآمدي معماري نمايند.

به طور خلاصه سازمان ها و شركتها براي آنكه قادر به ادامه فعاليت باشند ناگزير از بكارگيري نظامهاي نوين مديريتي هستند كه مهم ترين آنها عبارتند از: